Bajpasy

Bajpasy serca. Wszczepienie bajpasów to operacja, która jest stosowana w przypadku pacjentów, mających problemy z prawidłową pracą układu wieńcowego. Dzięki niej możliwe jest zminimalizowanie ryzyka pojawienia się groźnych powikłań oraz przedłużenie życia pacjenta.

Czym są bajpasy serca?

Bajpasy serca są pomostami naczyniowymi, między tętnicą główną a tętnicami wieńcowymi. Omija się dzięki nim zwężenia w tętnicach wieńcowych, które mogą prowadzić do niedokrwienia mięśnia sercowego. Bajpasy stosuje się w zaawansowanych stadiach choroby wieńcowej, wywoływanej głównie przez odkładanie się w tętnicach tzw. blaszki miażdżycowej. Prowadzi ona do nieprawidłowości w zakresie przepływu krwi, która dostarcza do serca tlen oraz różnego rodzaju substancje odżywcze, niezbędne do jego prawidłowej pracy.

Operacja bajpasy – przygotowanie i przebieg

Przed wykonaniem zabiegu wszczepienia bajpasów konieczne jest wykonanie szeregu badań. Oprócz koronografii (sprawdzającej drożność tętnic wieńcowych), EKG spoczynkowego i próby wysiłkowej, ważny jest również rentgen klatki piersiowej. Równie często stosuje się szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Oprócz tego konieczne jest pobranie z innego miejsca w organizmie żył, które zostaną zastosowane trakcie zabiegu (mogą to być np. żyły z nóg, ręki lub ze ścian klatki piersiowej).

Operacja na bajpasy trwa średnio od 4 do 6 godzin i jest przeprowadzana przy znieczuleniu ogólnym. Na samym początku chirurg nacina klatkę piersiową, by mieć dostęp do tętnic oraz serca.

Bajpasy mogą być wszczepiane dwiema podstawowymi metodami. Po pierwsze – na bijącym sercu, bez krążenia pozaustrojowego. W ten sposób ogranicza się ryzyko uszkodzenia różnych tkanek i narządów. Po drugie – z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego. W tym przypadku dochodzi do zatrzymania akcji serca. Funkcję pompowania oraz natleniania krwi przejmuje wówczas specjalna maszyna, która utrzymuje operowanego pacjenta przy życiu. W trakcie zabiegu dochodzi do wszczepienia pobranych z innych miejsc ciała żyły. Jeden jej koniec jest łączony z aortą, a drugi – z tętnicą wieńcową.

Powikłania po operacji bajpasów

Zabieg wszczepienia bajpasów, ze względu na swoją inwazyjność, może spowodować różnego rodzaju powikłania. Oprócz możliwości pojawienia się infekcji w ranie pooperacyjnej, należą do nich zawał serca, zator w płucach i udar mózgu, które w skrajnych przypadkach mogą doprowadzić nawet do śmierci. Ryzyko powikłań po operacji bajpasów jest większe u osób cierpiących na cukrzycę oraz niewydolność nerek. Wzrasta ono również wraz z wiekiem pacjenta. Powikłania mogą się zdarzyć już w trakcie operacji bajpasów, ale również kilka dni, a nawet kilka tygodni po skutecznym wykonaniu zabiegu. Im pojawiają się one później, tym mniejsze ryzyko zgonu.

Rehabilitacja i życie po zabiegu wszczepienia bajpasów

Po zabiegu wszczepienia bajpasów zalecany jest kilkutygodniowy odpoczynek, który zminimalizuje ryzyko wystąpienia powikłań. Rehabilitacja w szpitalu ukierunkowana jest na zapobieganie zatorom płucnym, natomiast domowa – na likwidowaniu odleżyn oraz na zapobieganiu infekcji rany pooperacyjnej.

Osoba, której wszczepiono bajpasy, musi również zażywać w regularny sposób leki oraz zmienić tryb życia, ukierunkowując się na umiarkowaną aktywność fizyczną (przede wszystkim chodzi tutaj o regularne spacery). Konieczne jest również zrezygnowanie z takich nałogów, jak palenie papierosów i nadużywanie alkoholu. Bardzo ważne jest oprócz tego unikanie stresów. Mogą one bowiem wywołać nawrót choroby wieńcowej.

 



2 replies on “Bajpasy”

  1. Maryla napisał(a):

    Jakoś mi się wydaje, że bajpasy są coraz rzadziej stosowane. Kiedyś pierwsza rzecz jaka była stosowana to były bajpasy, a teraz już chyba nawet nie proponują tylko w jakiś inny sposób próbują wzmacniać serce.

  2. Zorro napisał(a):

    Bo w gruncie rzeczy wszczepienie bajpasów to już nie jest jakaś mega nowatorska technologia, która ratuje życie. Wszystko poszło do przodu i nie ma się co dziwić. Oczywiście w wielu przypadkach bajpasy się jeszcze stosuje, ale coraz więcej lekarzy woli stosować inne metody, bo to zawsze zależy indywidualnie od pacjenta.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *